Η Κατερινα Στανιση αποστολεας του Πακετου, και Παραληπτης Ο Πατερας Αλεξανδρος (Νικολας Καραδημητριου).

Πρωην καλλιτεχνικος μανατζερ και χορευτης γνωστος και ως Νικολσον,ο οποιος μεσουρανησε την δεκαετια '70,στην Διαμορφωση της Νυχτερινης Αθηναικης διασκεδασης.Ο Ανθρωπος αυτος εδωσε την ευκαιρια στην Κατερινα Στανιση (οταν ηταν 16 ετων στην Γερμανια) και στην οικογενεια της,να ξεφυγουν απο τη φτωχεια και την ανεχεια.

 

 

 

 

 

 

Ολα έγιναν μέσα σε μια στιγμή, όταν είδε ένα όραμα που τον «καλούσε» να μείνει στο Νησί της Αποκάλυψης ως μοναχός Αλέξανδρος. Δεν μπήκε καν σε δίλημμα. Χορτασμένος από δόξα και λεφτά, αποφάσισε να βγάλει τα καθημερινά -και μέχρι τότε φανταχτερά- του ρούχα και να φορέσει ράσα.

 

Τα πάντα διαγράφηκαν από το μυαλό του σε χρόνο dt. «Ηταν λες και τα είχε ζήσει κάποιος άλλος» αποκαλύπτει τώρα στην «Espresso»...

 

Μπορεί να άφησε πίσω του ένα όνομα συνδεδεμένο με μια τρανή καριέρα και μια ζωή γεμάτη φώτα, αλλά δεν το μετανιώνει. Πήγε στην Πάτμο και ζει ως μοναχός σε ένα σπίτι που έχτισε με προσωπική φροντίδα. Εχει γράψει ένα βιβλίο-αυτοβιογραφία με τον τίτλο «Από χορευτής μοναχός» προκειμένου να μπορέσει να κατασκευάσει δύο εκκλησάκια, αλλά και για να εξασφαλίσει τροφές για τις γάτες και τα άλλα του ζωάκια, που του κρατούν συντροφιά. Αμετανόητος γγι'; αυτή τη στροφή στην πορεία του, δηλώνει στην «Espresso» από το Ιερό Κάθισμα της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος: «Η ζωή που κάνω τώρα είναι η ωραιότερη»!

 

«Ασχολήθηκα με το χορό από 18 χρόνων, όμως από τα 15 μου πήγαινα στην επαγγελματική σχολή εθνικού μπαλέτου "Ελλη Ζουρούδη". Δούλεψα ως χορευτής για σαράντα χρόνια» λέει και προσθέτει: «Εργάστηκα στα πιο γνωστά και καλά μαγαζιά της Αθήνας και της Ευρώπης. Η χώρα που με γοήτευσε ήταν η Ιταλία. Εκεί κέρδισα πολλά χρήματα γιατί εμφανίστηκα σε πολλά νυχτερινά κέντρα. Αλλωστε, στην Ιταλία μου δόθηκε η ευκαιρία να συμμετάσχω στην "Κλεοπάτρα", δίπλα στην Ελίζαμπεθ Τέιλορ (σ.σ.: η ταινία γυρίστηκε στην Τσινετσιτά)».

 

- Στη συνέχεια, ανοίξατε καλλιτεχνικό γραφείο. Κουραστήκατε από τη νύχτα και στραφήκατε σε αυτή την ενασχόληση;

 

Δεν κουράστηκα από τη νύχτα, αλλά επειδή επί σαράντα ολόκληρα χρόνια γύριζα όλο τον κόσμο και χόρευα. Ηθελα να ηρεμήσω και να μείνω λίγο στην Ελλάδα. Ανοιξα τότε το γραφείο και μέσα σε ένα μήνα είχε γίνει το καλύτερο της Ελλάδας.

 

- Τι έγινε και αλλάξατε προορισμό;

 

Ηταν Μεγάλη Εβδομάδα και πήγα σε μια εκκλησία για να κοινωνήσω. Είχα είκοσι χρόνια να το κάνω και όταν γύρισα σπίτι, είδα ένα όραμα και άκουσα φωνές που μου έλεγαν: «Πήγαινε στην Πάτμο». Αυτό ήταν! Η ζωή μου άλλαξε ριζικά μέσα σε μία εβδομάδα.

 

Στο βιβλίο του με τον τίτλο «Από χορευτής μοναχός», στο κεφάλαιο «Μεταστροφή του Νίκολσον», κάνει εκτενή αναφορά στο όραμα που έγινε η αιτία να κάνει στροφή 180 μοιρών στη ζωή του. Εκεί, μεταξύ άλλων, αναφέρει: «Τη Μεγάλη Τρίτη του 1993, ο Νίκολσον μαζί με έναν φίλο του επισκέφτηκαν το μοναστηράκι της Αγίας Σκέπης. Εκείνη τη μέρα γινόταν η προετοιμασία για την ακολουθία της Αποκαθήλωσης και ο Νίκολσον ζήτησε από τον ιερέα να του πάει το σεντόνι για να τελέσει το λειτουργικό εις μνήμην της αδελφής του. Μετά από αυτή την επίσκεψη ο χορευτής ένιωθε μέσα του σαν να έχουν αλλάξει όλα, μπήκε στο δωμάτιο της αδελφής του κι έτρεμαν τα πόδια του. Τότε άρχισε να λέει το Πάτερ Ημών και τα μάτια του δάκρυσαν. Μπαίνοντας στο δωμάτιο της αδελφής του συνειδητοποίησε ότι οι τοίχοι από άσπροι ήταν σιελ και πάνω από το προσκεφάλι του κρεβατιού υπήρχαν σταυροί. Την άλλη μέρα κοινώνησε κι επέστρεψε σπίτι του αλλαγμένος και κάποια στιγμή άκουσε μια φωνή να του λέει: "Φύγε και πήγαινε στην Πάτμο", όπως κι έγινε».

 

«Δεν μ' ενδιαφέρει το παρελθόν, όλα (χρήμα και δόξα) ήταν μηδέν»

 

Η ατζέντα του Νίκου Καραδημητρίου -μοναχός Αλέξανδρος σήμερα- είναι γεμάτη από λαμπερά ονόματα. Αλλωστε, ήταν από τα δυνατά ονόματα, ενώ συνεργάστηκε και με σπουδαίους καλλιτέχνες. Εξακολουθεί μάλιστα να έχει σχέση με αρκετούς από αυτούς. «Μιλάω με τη Ρένα Κουμιώτη που ακόμη και τώρα είναι πάρα πολύ καλή φίλη μου. Επικοινωνώ και με τη Μαίρη Λίντα. Μάλιστα, την έχω φιλοξενήσει εδώ στην Πάτμο. Είμαστε πολύ καλοί φίλοι με τον Κώστα Βουτσά τον οποίο επίσης έχω φιλοξενήσει στην Πάτμο, αλλά και με την τελευταία του γυναίκα, την Εύη Καραγιάννη. Μαζί τους, όταν είχαν έρθει στο σπίτι μου στο νησί, είχε έρθει και ο Ανθιμος Ανανιάδης. Συχνά επίσης με παίρνει τηλέφωνο ο Τόλης Βοσκόπουλος, αλλά επικοινωνώ και με τον Δάκη που τον έφερα εδώ στην Αθήνα από την Αλεξάνδρεια. Η Βίκυ Μοσχολιού, που δυστυχώς δεν είναι πια εν ζωή, είναι μια καλλιτέχνιδα που θαύμαζα κι εξακολουθώ ακόμη να θαυμάζω».

 

- Εχετε βοηθήσει κάποιους καλλιτέχνες στα πρώτα χρόνια της καριέρας τους...

 

Εκλεισα το πρώτο μεροκάματο του Αντύπα στη «Φαντασία» και την πρώτη τηλεοπτική εμφάνιση του Λευτέρη Πανταζή. Συνεργάστηκα με τον Τόλη Βοσκόπουλο, τον Δημήτρη Μητροπάνο, την Ελένη Δήμου και την Κατερίνα Στανίση που την έφερα από τη Γερμανία.

 

Το παρελθόν πάντως δεν το νοσταλγεί. «Δεν με ενδιαφέρει» λέει και το πιστεύει. «Γνώρισα τα πάντα, κέρδισα χρήματα, είδα πώς είναι να έχεις δόξα. Ολα ήταν μηδέν και τίποτε άλλο. Τώρα διαπιστώνω ότι είμαι κάποιος, ότι έχω κάποιο προορισμό και καρδιά».

 

«Δεν βλέπω ψυχή εδώ, έχω όμως τα γατάκια, τα σκυλάκια και ένα προβατάκι να φροντίζω»

 

Πόσο εύκολο είναι για κάποιον να πουλά όλη την περιουσία του για να ακολουθήσει το δρόμο του Χριστού;

 

Ο πατέρας Νίκος Καραδημητρίου δίνει την απάντηση. «Ηταν πολύ εύκολη αυτή η διαδικασία για μένα. Νιώθω σαν να μη συνέβη ποτέ αυτό. Πούλησα ό,τι είχα και δεν είχα και πήγα κι έφτιαξα την εκκλησία μου, το σπιτάκι μου και ζω όπως δεν έζησα ποτέ ώς τώρα». Η ζωή στην Πάτμο, και δη το χειμώνα, δεν είναι εύκολη. Εκείνος όμως το απολαμβάνει. «Δεν βλέπω ούτε ψυχή, ούτε... μύγα. Εχω όμως τα γατάκια μου, τα σκυλάκια μου και ένα προβατάκι και ασχολούμαι με τη φροντίδα τους. Μέσα από αυτά ζω!» μας λέει. - Προτού αποφασίσετε να πάτε στην Πάτμο, πιστεύατε στον Θεό;

 

Από μικρό παιδί η μάνα μου με έμαθε να αγαπώ και να ακολουθώ το δρόμο του Θεού. Μπορεί στην πορεία να μην πήγαινα στην εκκλησία, αλλά είχα μέσα στην ψυχή μου τον Θεό. Δεν βλασφήμησα ποτέ τα Θεία. Εδώ ζω μια ευτυχισμένη κι ευλογημένη ζωή. Είμαι δεκαέξι χρόνια στην Πάτμο, δεν νοστάλγησα ποτέ καμιά στιγμή από το παρελθόν. Ούτε με ενδιαφέρει τίποτα από αυτά που έκανα. Αυτή η ζωή που κάνω τώρα είναι η ωραιότερη. Ούτε προβλήματα έχω, ούτε τίποτα. Οταν είσαι δίπλα στον Θεό, δεν υπάρχει τίποτα από το παρελθόν...

 

Οσο για δυσκολίες, δεν τις έζησε. Οχι τουλάχιστον αυτά τα χρόνια που έχει εγκαταλείψει τα εγκόσμια. «Εως τώρα δεν έχω αντιμετωπίσει καμία δυσκολία. Στα δεκαέξι χρόνια που είμαι στην Πάτμο, τα πάντα μου έρχονται στο πιάτο. Αυτό είναι κάτι που δεν μπορώ να σ'; το εξηγήσω. Βιώνω καταστάσεις πρωτόγνωρες και ζω μια ήρεμη ζωή. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι δεν χρειάζεται να πιέσετε τον εαυτό σας για να γίνετε θρησκευόμενοι. Κάτι θα μεσολαβήσει στη ζωή σας και θα σας κάνει να ανακαλύψετε το δρόμο του Θεού. Τέλος, προτρέπω τον κόσμο να με ακολουθήσει σε όλα αυτά που λέω μέσα στο βιβλίο μου».

 

πηγή- proskynitis.blogspot