Κύριε Διευθυντά,

Μέ ἔκπληξι καί ἀπορία πληροφορηθήκαμε τό δημοσίευμα τῆς ἐφημερίδος Σας «’’Φωλιά τοῦ κούκου’’ ἡ Μονή Γρηγορίου» (18/12/2010), τό ὁποῖο συνίσται σέ συνέντευξι πού ἔδωσε ὁ μοναχός Χριστόδουλος.


Δέν περίμενε κανείς οὔτε ἀπό Σᾶς προσωπικῶς οὔτε ἀπό τούς συν εργάτες Σας νά ἔχετε ἐξειδικευμένες γνώσεις Ψυχιατρικῆς, ὥστε νά ἀποτιμή σετε σωστά τό περιεχόμενο τῆς συνεντεύξεώς του καί νά ἀποφασίσετε ἄν εἶναι δημοσιεύσιμο. Θά περίμενε ὅμως κάποιος νά ἐρωτήσετε τήν ἄλλη πλευ ρά, νά διερευνήσετε προηγουμένως, ἄν οἱ χειρισμοί ὑπευθύνων ἔναντι τοῦ νόμου προσώπων, λειτουργῶν τῆς Δημόσιας Ὑγείας, θεμελιώνονται σέ πρα γματικά γεγονότα καί ψυχικές καταστάσεις. Θά χρειαζόταν ἴσως καί στοι χει ώδης μέριμνα ἐκ μέρους Σας νά προφυλάξετε τό κῦρος τῆς ἐφημερίδος Σας, ἐφ’ ὅσον ἦταν ἐνδεχόμενο τό δημοσίευμά Σας νά ἀποτελῇ συκοφαντική δυσφήμησι πολλῶν ἐντίμων προσώπων.

Ὅσον ἀφορᾶ τό περιεχόμενο τῆς συνεντεύξεως τοῦ μοναχοῦ Χριστοδούλου, θέλουμε νά γνωρίζετε καί ἐσεῖς καί οἱ ἀναγνῶσται τῆς ἐφημερίδος Σας ὅτι μέ τήν δημοσίευσί του προσβάλλετε, ὄχι τόσο τήν Ἱερά Μονή μας χαρακτηρίζοντάς την ἀναιτίως καί προσβλητικῶς «Φωλιά τοῦ κούκου», ὅσο πρωτίστως καί καιρίως τόν ἴδιο τόν μοναχό Χριστόδουλο δημοσιοποιώντας εὐαίσθητα προσωπικά του στοιχεῖα, κάτι πού καί ὁ ἴδιος σέ μία ἥρεμη φάσι τῆς ζωῆς του δέν θά τό ἤθελε. Ἡ Μονή μας μέ πολλή προσοχή καί λεπτότητα χειρίσθηκε τό ζήτημα τοῦ πονεμένου αὐτοῦ ἀδελφοῦ, ἀνε ξάρτητα ἄν ἐκεῖνος τό καταλαβαίνει ἤ ὄχι. Τέτοια θέματα δέν ἀντιμετωπίζονται μέ τόν τρόπο πού ἐπέλεξε ὁ συνεργάτης Σας δημοσιογράφος. Ἄλλωστε ἡ Ἱερά Μονή μας δέν μπορεῖ νά μιλήσῃ δημοσίως, ἀπό εὐγένεια καί ἀπό σεβασμό στά πρόσωπα πού ἐμπλέκονται, ἀπό τήν ὑποχρέωσι νά τηρήσουμε τούς Ἱερούς Κανόνες πού ζητοῦν τό ἀπόρρητο τῆς ἐξομολογήσεως, ἀλλά καί διότι ὑπάρχει ἡ Ἀρχή Προστασίας Προσωπικῶν Δεδομένων. Γιά τόν λόγο αὐτό δέν ἀνα­σκευάζουμε τώρα τίς κατηγορίες του πού περιέχονται στό δημοσίευμά Σας. Γνωστοποιοῦμε μόνο στούς ἀναγνῶστες Σας ὅτι ζητήματα, πού ἀφοροῦν τόν μοναχό Χριστόδουλο, ἐκκρεμοῦν ἐνώπιον τῆς Ἑλληνικῆς Δικαιοσύνης.

Τό σημαντικότερο ὅμως εἶναι ὅτι μέ τό δημοσίευμά Σας δημιουργεῖτε ἤ ἴσως ἐνισχύετε τήν ἐντύπωσι ὅτι στά μοναστήρια ἐφαρμόζονται μέθοδοι πειθαναγκασμοῦ τῶν μοναχῶν μέ τήν χρῆσι ψυχοφαρμάκων ἤ μέ τήν παραπομπή σέ Ψυχιατρεῖο. Αὐτή εἶναι μία ψευδέστατη ἐντύπωσις. Μόνο κάποιος ἠθελημένα κακόγνωμος μπορεῖ νά τήν ἀποδεχθῇ.

Μέ τό δημοσίευμά Σας προσβάλλετε, ἴσως χωρίς νά τό θέλετε, τόν Ὀρθόδοξο Μοναχισμό καί τήν Ἐκκλησία. Κάτι τέτοιο ὅμως δέν ἁρμόζει στόν παραδοσιακά εὐσεβῆ καί φιλομόναχο λαό τῆς Κύπρου. Στήν Κύπρο ὑπάρχουν ἐξαίρετοι Ἱεράρχαι, εὐλαβεῖς κληρικοί καί πνευματικοί λαϊκοί ἀδελφοί, οἱ ὁποῖοι μποροῦν νά ἀποδείξουν ὅτι ἡ ἄσκησις τῆς εὐαγγελικῆς ἀγάπης διέπει καί σήμερα τόν Ὀρθόδοξο Μοναχισμό. Ὅσον ἀφορᾶ τό Ἅγιον Ὄρος, θά ἀρκε σθοῦ με στό νά παραθέσουμε ἀποσπάσματα ἀπό ἐπιστολή-ἀπάντησι τοῦ ἐγ κρίτου Ψυχιάτρου Δρ. Παναγιώτη Γρηγορίου (Νοσοκομεῖο Πολυγύρου Χαλκι δικῆς) στήν ἐφημερίδα «Ἐλευθεροτυπία» τῶν Ἀθηνῶν, ἐξ ἀφορμῆς παρομοίου δημοσιεύματος τό 2001:

«Ὁ λόγος πού θεώρησα τόν ἑαυτό μου ὡς “καθ’ ὕλην ἁρμόδιον” εἶναι ὁ ἑξῆς: Ἐδῶ καί εἴκοσι χρόνια ἀσκῶ τήν ἰατρική εἰδικότητα τῆς ψυχιατρικῆς, τά τελευταῖα δώδεκα στήν εὐρύτερη περιοχή τοῦ νομοῦ Χαλκιδικῆς, ὅπου κατέχω τή θέση τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ψυχιατρικοῦ Τομέα τοῦ Γενικοῦ Νομαρχειακοῦ Νοσοκομείου Χαλκι­δικῆς, στήν δικαιοδοσία τοῦ ὁποίου ὑπάγεται ἀπό πλευρᾶς ὑγειονομικῆς κάλυψης καί τό Ἅγιον Ὄρος.

Ἀπό τῆς θέσεώς μου κατέχω πολύ καλά τό ἐπίμαχο ζήτημα (χρήση ψυχο φαρμάκων στό Ἅγιον Ὄρος) ...

Ἀντίθετα ἀπ’ ὅτι ἴσως φαντάζονται κάποιοι πού δέν ἔχουν γνωρίσει ἀπό κοντά τά πράγματα, ὁ τρόπος ζωῆς στό Ἅγιον Ὄρος, ὄχι μόνο δέν εἶναι νοσογόνος, ἀλλά εἶ ναι μᾶλλον ψυχο-θεραπευτικός. Ἀλλοῦ πρέπει νά ἀναζητήσουμε τούς ἐγκλωβι σμένους τῆς ζωῆς, πού βιώνουν καθημερινά τήν ἀπόγνωση, καί ὄχι στό Ἅγιον Ὄρος ...

Ἡ Ἀθωνική Πολιτεία, τό Περιβόλι τῆς Παναγίας, εἶναι χῶρος ἀνοιχτός, κοινωνι κός καί γνήσια ἀνθρώπινος, μία ἀγωνιζόμενη κοινωνία μέ πορεία πρός τόν Θεό. Σέ μία τέτοια κοινωνία οἱ ἀσθενεῖς ἔχουν τή θέση τους καί μάλιστα τιμητική! Ποῦ ἀλλοῦ θά δείξουν οἱ ὑπόλοιποι, οἱ ὑγιεῖς, τήν ἀγάπη τους, τήν ὑπομονή τους καί τή διακονία τους, ἄν ὄχι σ’ αὐτούς πού εἶναι δίπλα τους καί τυχαίνει νά εἶναι ἄρρωστοι; ...

Ἡ μοναστική οἰκογένεια περιβάλλει μέ πολλή φροντίδα, ἀγάπη καί ἀνεκτι κότητα τόν πάσχοντα ἀδελφό καί δέν φείδεται ἐξόδων καί κόπων γιά νά τοῦ ἐξα σφαλίσει τήν καλύτερη δυνατή θεραπεία καί περίθαλψη. Τοῦ παρέχεται μία ἀντιμετώ πιση, πού σπάνια βλέπει κανείς στή σημερινή κοινωνία, μέ σεβασμό στήν ψυχική νόσο, σεβασμό στήν ψυχή τοῦ πάσχοντα καί τήν ἀξιοπρέπειά του. Μία ἀντιμετώπιση, πού διασώζει τόν αὐτοσεβασμό τοῦ ἀρρώστου ...

Παναγιώτης Γρηγορίου

Δρ. Νευρολόγος-Ψυχίατρος

Διευθυντής τοῦ Ψυχιατρικοῦ Τομέα

τοῦ Γενικοῦ Νομαρχιακοῦ Νοσοκομείου Χαλκιδικῆς.

Πολύγυρος 26 Μαΐου 2001».


Κύριε Διευθυντά,

Ἐλπίζουμε ὅτι κατανοεῖτε πόσο ἐπιζήμιο γιά τόν μοναχό Χριστόδουλο καί γιά τήν τοπική Σας κοινωνία ἦταν τό ἄρθρο τοῦ συνεργάτου Σας Βάσου Βασιλείου. Ἐπειδή πιστεύουμε ὅτι διαπνέεσθε ἀπό αἰσθήματα φιλαλήθειας καί ἀμεροληψίας, παρακαλοῦμε νά τηρήσετε τήν δημοσιογραφική δεοντολογία καί σύμφωνα μέ τόν νόμο νά δημοσιεύσετε τό παρόν ἄρθρο στήν ἴδια θέσι τῆς ἐφημερίδος Σας καί μέ στοιχεῖα ἴδια πρός ἐκεῖνα τοῦ ἐπίμαχου δημοσιεύματος.

Εὐλογημένα Χριστούγεννα.


Μετά τιμῆς

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΟΣΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ