Ο Πλάτων καταγόταν από την Άγκυρα της Γαλατίας. Ανατράφηκε ως χριστιανός εκ κοιλίας μητρός και ήδη από νέος φαινόταν ότι ήταν τέλειος σε όλες τις αρετές. Όχι μόνο δεν έκρυβε την πίστη του στον Κύριο Ιησού Χριστό, αλλά ανοιχτά τον ομολογούσε, παρά τον διωγμό, αποκηρύσσοντας τους ειδωλολάτρες που λάτρευαν άψυχα ξόανα αντί για τον Ζωντανό Δημιουργό!

 

 

Ως χριστιανό, τον έσυραν αιχμάλωτο να δικαστεί από τον ηγεμόνα Αγριππίνο, ο οποίος τον ανέκρινε και τον υπέβαλε σε φρικτά βασανιστήρια.

 

Όταν τον προέτρεψε ο ηγεμόνας να προσκυνήσει τα είδωλα, για να αποφύγει το θάνατο και να σώσει τη ζωή του, ο Πλάτων του είπε: «Υπάρχουν δύο θάνατοι, ο θάνατος του σώματος και ο θάνατος της ψυχής, όπως αντιστοίχως υπάρχουν δύο ζωές, μία βραχύχρονη και μία αιώνια. Ο Αγριππίνος τότε πρόσταξε χειρότερα βασανιστήρια για τον μάρτυρα. Έκαψαν το σώμα του με πυρωμένες σιδερένιες μπάλες και ύστερα έγδαραν λωρίδες από το δέρμα του. Απτόητος ο μάρτυς φώναζε στους βασανιστές του: «Βασανίστε με πιο σκληρά! Ώστε η απανθρωπία σας και η απαντοχή μου να φανούν πιο καθαρά».

 

Όταν ο βασανιστής θύμισε στον μάρτυρα ότι ο συνονόματός του Πλάτων, ο φιλόσοφος, ήταν ειδωλολάτρης, ο μάρτυς απάντησε: «Δεν είμαι σαν εκείνο τον Πλάτωνα, ούτε ο Πλάτων είναι σαν εμένα, μοιάζουμε μόνο κατ’ όνομα. Διδάσκομαι και διδάσκω τη σοφία του Χριστού, ενώ ο Πλάτων υπήρξε δάσκαλος μιας σοφίας που στα μάτια του Θεού είναι μωρία!». Μετρά από αυτό, τον έκλεισαν στη φυλακή και τον άφησαν εκεί 18 ημέρες χωρίς τροφή και νερό. Όταν οι φύλακες εξεπλάγησαν που ο Πλάτων ζούσε ακόμη, παρότι νηστικός τόσες ημέρες, τους είπε: Εσείς ικανοποιήστε με κρέας, εγώ με τις άγιες προσευχές. Εσάς σας ευφραίνει το κρασί, εμένα με ευφραίνει ο Χριστός, η Άμπελος η Αληθινή!». Ο Πλάτων αποκεφαλίστηκε περί το έτος 266 και έλαβε τον άφθαρτο στέφανο της αιωνίου δόξης.

 

Από το βιβλίο: «Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Πνευματικό ημερολόγιο

Ο Πρόλογος της Αχρίδος

Βίοι Αγίων, Ύμνοι, Στοχασμοί και Ομιλίες για κάθε ημέρα του χρόνου.

Νοέμβριος»

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΘΩΣ